مدتی بود با چنگال توی بشقابش دنبال چیزی می گشت.
- خوشمزه نیست؟
- چرا عزیزم. دارم می خورم. راستی...
- براتون یه برش دیگه ماهی بذارم؟
ظرف ماهی را بلند کردم. دستم را گرفت. نمی خواست.
سرم را انداختم پایین.
- پس دوست ندارید.
- اِه... خوردم که...
- به هر حال زیادم مهم نیست. خودم می دونم که آشپزی بلد نیستم. زیاد روش وقت نمی ذارم.
- کی به غذا اهمیت می ده. خود شما نظرت راجع به...
- پدرم همیشه به غذا اهمیت می داد. اون می گفت وقتی که میاد خونه، دلش می خواد عطر برنج تازه دم کشیده رو حس کنه. اصلاً سخت گیری های اون بود که دستپخت مادرم رو درست کرد. اما راستش من اصلاً از آشپزی خوشم نمیاد.
هنوز داشت توی بشقاب دنبال چیزی می گشت. چرا پیدا نمی کرد؟
- خوب پدرت با من فرق می کرد. من اصولا فکر می کنم...
- وای داشت یادم می رفت... ته دیگ...!
دویدم به آشپزخانه و ته دیگ های سیب زمینی را که دیگر خوب نرم شده بودند درآوردم و یکی یکی چیدم توی ظرف. وقتی برگشتم دیدم بالاخره چنگال را گذاشته زمین. خدا را شکر دیگر دنبال چیزی نمی گشت.
...
- چرا ساکتید؟
- چی بگم...
- روزنامه های امروز تو هاله. حتماً خسته اید. من میز رو جمع می کنم.